m
Back to Top
LoreTuesday1

Lore Tuesday – Ποιος είναι ο Fantasy Wanderer

Γράφει ο Αλέξανδρος Λειβαδιώτης

 

Χαίρε ταξιδευτή! Καλώς ήρθες στη φωτιά μου. Έλα, κάθισε. Άσε με να σου γεμίσω την κούπα σου με τον καλύτερο ζύθο που έχεις πιει. Είναι ο «Μαύρος Πειρασμός». Τον κατασκευάζουν ζυθοποιοί του χωριού Κάντεν του Ρένοντιν και τον εξάγουν σχεδόν σε όλη τη Χώρα του ποταμού Έαρμαρκ. Ωραίος, έτσι; Παίρνει κατευθείαν την κούραση του ταξιδιού.

Αλλά, πού είναι οι τρόποι μου;! Κάθεσαι στην φωτιά μου, πίνεις τη μπίρα μου και δε σου έχω συστηθεί ακόμα…

Το όνομά μου είναι Fantasy Wanderer και είμαι ένας Ιλούριους. Τι εννοείς, τι είναι οι Ιλούριοι; Από πού είσαι;

Έπρεπε να το καταλάβω… Αυτό το δάσος δεν είναι το Ερλεσκόγκεν… Πάλι βρέθηκα μακριά από τη Μόντεργιορντ.

Τι μέρα είναι σήμερα; Τρίτη; Περίεργο όνομα… Στον τόπο μου έχουμε πολύ διαφορετικό σύστημα καταμέτρησης των ημερών. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Αφού έχεις χρόνο και όρεξη, ας πάμε τα πράγματα από την αρχή. Όχι πολλή αρχή, με τη δημιουργία του κόσμου. Αυτά τα έχεις ήδη διαβάσει στο Ιερό Βιβλίο του Άγνωστου Βάρδου. Ας μιλήσουμε για τους Ιλούριους, γιατί βλέπω πως με κοιτάς… Μην και τυχόν τολμήσεις να με αποκαλέσεις Νάνο!

Κάποιοι αδαείς μας αποκαλούν Νάνους της επιφάνειας… Αλλά καλύτερα να μη μάθουν ποια είναι η άποψή μας για αυτόν τον χαρακτηρισμό!

Συγχώρα με για τον εκνευρισμό μου. Ας μη χαλάω και τη δική σου διάθεση. Πού είχαμε μείνει… Α, ναι!

Οι Ιλούριοι, λοιπόν, όντως έχουν κάποια συγγένεια με αυτά τα χοντροκομμένα, υπόγεια πλάσματα, αλλά η διαφορά μας είναι πως εμείς εξελιχθήκαμε. Η ιστορία μας ξεκινά προτού τη Μεγάλη Καταστροφή, χιλιάδες ανάσες του Ίλουρ πριν. Ή κύκλους των εποχών, όπως τις αποκαλείται εσείς οι Άνθρωποι. Ή έτη, τέλος πάντων εδώ στη Γη. Στον πλανήτη Γη είμαστε, έτσι;

Τότε, λοιπόν, ο Μπράλντρεκ ο Κατακτητής, ήταν βασιλιάς του Μορ-Κραντούρ, του άλλοτε ενιαίου βασιλείου των Νάνων. Ήθελε να δημιουργήσει μια δίοδο που θα ένωνε το βασίλειό του με τη θάλασσα, αυξάνοντας έτσι κατακόρυφα τις επιλογές του στο εμπόριο και φυσικά την οικονομία του βασιλείου.

Για να το καταφέρει αυτό, θα έπρεπε να περάσει μέσα από το τεράστιο δάσος που εκτεινόταν απ’ το σημερινό Φόργκαστεν και το νότιο Ρένοντιν μέχρι το Φρέιαν και το Σίφτραντ, και απ’ το Βίντερσκαντ και το Θάντερμπεργκ μέχρι το Φάντερχαμν. Βλέπω το βλέμμα σου να θολώνει με τόσα ονόματα και σύνορα, ε; Ξέρω, ξέρω… Πολλές πληροφορίες.  Θα προσπαθήσω να τα πω πιο απλά. Να, αν θες, δες κι εδώ στον χάρτη για να έχεις μια εικόνα.

Kingdoms of Moderjord

Ήταν μια χαοτική έκταση πνιγμένη στα δέντρα, όπου μέσα σ’ αυτή ζούσαν Ξωτικά κι άλλα πανέμορφα πλάσματα του δάσους. Η αδυναμία τους ήταν ότι δεν υπήρχε ένα ενωμένο βασίλειο, με κοινό σκοπό την προστασία του τόπου τους. Ήταν χωρισμένοι σε φατρίες και χωριά, που νοιάζονταν μόνο για τα σπίτια τους. Κι αυτό το ήξερε καλά ο ήρωας της ιστορίας μας.

Ο τρομερός στρατός, που ξεχύθηκε μέσα από τα Όρη Λουμινέσσας, δε βρήκε καμιά αντίσταση. Τεράστιες και τρομερές μηχανές κατέστρεφαν τα δέντρα, δημιουργώντας μια γυμνή από φυτά, δίοδο. Αρχικά κατευθύνθηκαν προς το σημερινό Ρένοντιν, αλλά ο βασιλιάς του Ρένορ, του τότε ενιαίου βασιλείου των Ανθρώπων, βλέποντας τα τρομοκρατημένα Ξωτικά να μεταναστεύουν στη χώρα του, συγκέντρωσε έναν τεράστιο στρατό. Κατάφερε να ανακόψει την ξέφρενη πορεία των κατακτητών σε μία από τις πιο ηρωικές μάχες στην ιστορία των Ανθρώπων, όπου διέλυσαν την εμπροσθοφυλακή των Νάνων.

Μη θέλοντας να διακινδυνεύσει τη ζωή των υπόλοιπων ανδρών του, οι οποίοι είχαν εκπαιδευτεί να πολεμάνε σε λαγούμια και υπόγειους λαβύρινθους κι όχι σε ανοιχτούς κάμπους, όπως τον προκαλούσε ο νέος βασιλιάς των Ανθρώπων, ο Μπράλντρεκ ο Κατακτητής άλλαξε πορεία και προσπάθησε να κατευθυνθεί προς το σημερινό Φάντερχαμν, το νοτιοδυτικό μέρος του Ρένορ, που συνόρευε με τα Ξωτικά του Φίνγιορντ. Τα δύο βασίλεια συμμάχησαν για να αποτρέψουν την κοινή απειλή, σε μία από τις πιο αιματηρές, αυτήν τη φορά, μάχες που γνώρισε ποτέ η Μόντεργιορντ. Τη μάχη του Περάσματος του Φάντερ.

Ο στρατός των Νάνων γνώρισε μια συντριπτική ήττα από τον στρατό των χιλιάδων Ξωτικών και Ανθρώπων, που πολεμούσαν για πρώτη φορά ενωμένοι. Κι όπως μας δίδαξε η ιστορία, όχι για τελευταία…

Πολλοί από τον ηττημένο στρατό βρήκαν καταφύγιο στα βουνά Κόρμπεργκ, ενώ άλλοι στα βουνά Οντ. Οι απόγονοί τους υπάρχουν μέχρι και σήμερα και στις δύο οροσειρές, καθώς ποτέ δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν, χτίζοντας χωριά και αποικώντας τη νέα τους γη. Αλλά κι αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Ο Μπράλντρεκ ο Κατακτητής, πανικοβλημένος και ντροπιασμένος απ’ τον διασυρμό του στρατού του, κατευθύνθηκε προς τον Νότο. Το βασίλειο των Ανθρώπων, που προσπαθούσε να λύσει το τεράστιο προσφυγικό πρόβλημα, αποφάσισε να μην κυνηγήσει τον πληγωμένο γίγαντα, που είχε έρθει από την Ανατολή. Και τα Ξωτικά του Φίνγιορντ θεώρησαν σοφότερο να οχυρώσουν το βασίλειό τους, αντί να το επεκτείνουν. Έτσι οι Νάνοι αποίκησαν τα νέα τους εδάφη, με σκοπό να δημιουργήσουν μια βάση για τη μελλοντική συνέχεια της εκστρατείας τους. Μετά από λίγες ανάσες του Ίλουρ, όμως, ο Μπράλντρεκ ο Κατακτητής πέθανε, σε μια εξέγερση που ξεκίνησε ο γιος του, ο Τόρεσντρουκ ο Σφετεριστής. Είχε καταφέρει να πάρει με το μέρος του τους ευγενείς, πείθοντάς τους πως έπρεπε να συνεχίσουν την επεκτατική τους πορεία προς τον Νότο κι όχι προς τον Βορά. Οι Άνθρωποι και τα Ξωτικά έχτιζαν απόρθητα φρούρια, για να αμυνθούν σε μια μελλοντική επίθεση.

Ξεκίνησαν, λοιπόν, την καταστροφική κι αποψιλωτική πορεία τους προς την Όκεντραγκ, μα, φτάνοντας στον ποταμό Μπιορν, ο Τόρεσντρουκ ο Σφετεριστής πέθανε με τον ίδιο τρόπο που πέθανε κι ο πατέρας του. Ο γιος του, Φόνβρουιλ ο Ασθενικός, τον κατηγόρησε για δειλία και με τη βοήθεια του φανατισμένου λαού, που διψούσε να εκδικηθεί την τρομερή ήττα του στρατού του Μπράλντρεκ του Κατακτητή, πήρε το θρόνο. Πέντε ανελέητους χειμώνες μετά, όμως, και προτού συγκεντρώσει τον τεράστιο στρατό που οραματιζόταν, προσβλήθηκε από εργοτισμό. Ο οργανισμός του δεν άντεξε τη νέα διατροφή που υιοθέτησε απ’ τους υπέργειους κατοίκους. Ύστερα από αρκετό καιρό παραισθήσεων, σπασμών και νευρικών διαταραχών, πέθανε, αποκτώντας το τίτλο του Ασθενικού. Οι επόμενοι βασιλιάδες, θεωρώντας τον θάνατό του ως σημάδι του Άζριμ, εγκατέλειψαν τα σχέδια για επιπλέον επέκταση του βασιλείου και οργάνωσαν μια ισχυρή αμυντική οχύρωση στα εδάφη που κατείχαν και που εκτείνονταν στα σημερινά Ούλερκουστ και Φλίγκχερμοντ.

Με τον διαχωρισμό του βασιλείου των Νάνων σε Βίντερσκαντ και Θάντερμπεργκ και τη συνεχή μάχη των νέων βασιλιάδων, για την κατάκτηση περισσοτέρων εκτάσεων στα Όρη Λουμινέσσας, οι υπέργειες κατοικίες ξεχάστηκαν. Έτσι, οι δύο πιο δυνατοί άρχοντες των ξεχασμένων περιοχών, ο Ούλλερ ο Επιδέξιος και ο Φλίγκμουντ ο Ρήτορας, αποφάσισαν τη δημιουργία των νέων βασιλείων τους, χτίζοντας ισχυρούς εμπορικούς δεσμούς με τους υπέργειους γείτονές τους. Σιγά-σιγά, ζώντας υπό το φως του ήλιου και μη δουλεύοντας σε λαγούμια και λατομία, η μορφολογία των υπέργειων Νάνων άλλαξε. Το ύψος τους αυξήθηκε και η μυϊκή τους μάζα μειώθηκε. Και κάπως έτσι, δημιουργήθηκε η νέα φυλή των Ιλούριων, των προγόνων μου, οι οποίοι ήταν από τους πρώτους που ασπάστηκαν το νέο θεό. Βλέπεις το πάνθεον των Νάνων δεν ταίριαζε πλέον στα πιστεύω τους και στον τρόπο ζωής τους. Το μόνο που έμεινε να θυμίζει την καταγωγή τους είναι οι πλούσιες γενειάδες τους και η μορφή των σημερινών δασών. Η φύση δεν κατάφερε ποτέ να επουλώσει πλήρως τις πληγές της και να σβήσει τα σημάδια της τρομερής εκστρατείας των Νάνων.

Κι αφού έμαθες ποιοι είναι οι Ιλούριοι, θα συνεχίσω τις συστάσεις. Είμαι ένας περιπλανώμενος έμπορος. Μαζεύω εμπειρίες και περιπέτειες από όλη τη Χώρα του ποταμού Έαρμαρκ και τις μοιράζομαι με ταξιδευτές που διψούν για ιστορίες. Ένας τέτοιος παράξενος ταξιδευτής πέρασε κι από εδώ πρόσφατα. Αλέξανδρο Λειβαδιώτη τον έλεγαν, θυμάμαι. Το πιο αστείο; Άνοιξε λέει ένα μαγαζί στον δικό σου κόσμο, σε μία από τις πόλεις του κόσμου σας, τη Θεσσαλονίκη, στην Πέτρου Συνδίκα 18, και του έδωσε το δικό μου όνομα! Αχάριστος, ούτε ποσοστά δε μου δίνει από τις πωλήσεις…

Τέλος πάντων… Ξεκίνησα την πολυλογία πάλι. Άσε με να πιω κι εγώ λίγη μπίρα και αν σου κάνει κέφι, μπορώ να σου πω μία άλλη ιστορία. Έτσι κι αλλιώς, εδώ θα είμαι κάθε Τρίτη. Έτσι δεν είπες πως λέγεται η μέρα αυτή στον κόσμο σου; Lore Tuesday, οπότε. Μ’ αρέσει!

 

Μόντεργιορντ
Σε ευχαριστώ ταξιδευτή που με συντρόφευσες σε αυτή τη μαγική περιπλάνηση. Καλή συνέχεια στις περιπέτειές σου, μέχρι να ξανασυναντηθούμε…

Αν θες να ταξιδέψεις κι εσύ στην πανέμορφη Χώρα του ποταμού Έαρμαρκ, τον κόσμο του συγγραφέα Αλέξανδρου Λειβαδιώτη, προμηθεύσου ένα από τα βιβλία/εισητήρια και ξεκίνα τις περιπλανήσεις σου.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

0
0
Το καλάθι σας
Το καλάθι είναι άδειοΕπιστροφή στο κατάστημα